Sprokie vir ‘n Woudkind

 



“Maar hier moet jy jou nimmer laat bind, want so lui die ou, ou sprokie, my kind. As jy geluk en vreugde wil vind, soek die neonboog se punt, volg hom elke nag langs swart riviere, en kyk nie eenmaal om. Dalk vind jy die land van blou saffiere, dalk 'n brokkie son.” 
Lydia sing saggies die mooi liedjie terwyl sy lui voor haar paddastoel huisie sit met haar vlerkies ver uit gestrek.
“Wat ‘n mooi dag!” sê sy vir Kasper, die ou gemmer wat spinnend langs haar slaap.
Die blaartjies roer skaars en die Smaragrivier maak die mooiste kabbel geluide.
“Kasper, ek gaan gou by die sewe dwergies kuier en regpak. Die outjies is maar ‘n klomp mans en hul huisie nou so deurmekaar sedert Sneeuwitjie mos die brulpadda gesoen en toe met die mooi prins getroud is.”
Net toe gebeur dit, “Gwaaa!!!”
“Wat is dit?” Kasper spring op, sy hare staan regop op sy rug. “Het iets vreesliks gebeur? Daai klank kom dan van Ouma Fiona se huis af!”
Kasper ruik in die lug en luister fyn en maau, “Jy moet gou maak, ek dink daar is groot fout by Ouma”
Lydia rek haar vlerkies en begin hardloop op die aanloopbaan om op te styg, maar oo wee, sy val oor haar eie voetjies! Hoekom maatjies, hoekom juis nou?
Nou weet ons, net agter die ou groot akkerboom steek daai pikswart hoed uit en Korvu die swart kraai gil, “AAAK!”
“Philandria?” roep Lydia verskrik. “Die opperheks! Sy het vir ouma dood gemaak, ek weet sommer. Kasper wat nou? Gaan sy en Korvu ons ook dood maak?”
“Ha! Nou het ek julle!” Philandria ry stadig nader op haar besemstok terwyl haar lang swart kleed agter haar aansleep. Haar punt hoed met die geel sterre wieg heen en weer ...
“Aaak! Aaak!” gil Korvu terwyl hy in sirkels vlieg.
“Lydia, jou dom ouma, toe sy Feekoningin was, het my mos verban uit Feetjieland, wel nou is sy gevang en sal stadig, baie stadig, van honger dood gaan! Ha! Ha! Ha!”
Sy kyk lank na Lydia en Kasper. “Julle twee sal darem heerlik in my groot pot kook vir Sondag se kuier saam met die hekse familie. Lekkerrr!!!”
Lydia snik en begin bitterlik huil, “Ouma! Ouma!”
Sy bewe van banggeit. Maatjies wat dan nou ? Maak liewer jou ogies toe wat iets vreesliks gaan nou gebeur ...
Philandria steek haar lang dik arm uit, sy gryp vir Lydia, “Het jou!”
Sy stap stadig die paadjie op en sleep vir Lydia saam. Lydia skop en huil en Philandria sing heerlik, “Feetjies, feetjies almal in ‘n ry, ek gaan bak en brou en julle almal kom kry!”
Net toe gebeur dit toe jy dit die minste verwag en alles daarmee heen is. Reg voor hulle in die paadjie staan ‘n leeu! “BRULLLLL!”
“Maar dis dan Kasper en hy is nou so groot soos ‘n leeu?” snik Lydia.
“Philandria, los daai kind of ek vreet jou lewendig op!” brul hy.
Philandria laat val vir Lydia, gryp na die besem, Korvu skree benoud en hulle hardloop weg na Hekseland! Net toe hulle dink hulle kan weg kom toe hardloop Kasper hulle in en met een groot klap slaan hy vir Philandria dat sy pens en pootjies in die Smaragrivier val!
Lydia maak stadig haar ogies oop, onder teen haar been skuur haar liefling katjie. Hy maau saggies, “Ek is lief vir jou Lydia, niemand sal jou seermaak nie ... en onthou altyd, jy doen alles vir die wat jy lief het ...”
 
Erkenning aan Koos du Plessis se Sprokie vir 'n Stadskind.

Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

KATONKIE LEER VLIEG

Prent
    “Kom nou Kantonkie man, jy is so mooi groot en jy vlieg nou nog nie, ag nee man.” sê mamma, terwyl sy haar lang swart vlerke wyd uitsprei. “Ja! Ek dink ook so, ‘n witkruisarend wat so oud soos jy is moet lankal kan vlieg en help kos soek. Toe ek so oud soos jy was het ons al tot by Aasvoëlkop en terug gevlieg. Ag nee man ...” “Maar pappa en mamma, kyk net hoe hoog is ons nes teen die krans, sê nou ek val teen daardie vreeslike klippe?” “Hoe ook al, wees soet, ons moet gaan kos soek. Sit jou vlerke op jou kop as jy ou Griffa sien, hy is aaklig en onthou kransaasvoëls vang baba arendjies ...”   Katonkie is moedeloos en dink, “Ek is ook niks werd nie ...” Net toe gebeur dit! ‘n Donker skaduwee val op hom en hy skrik, “Dis seker Griffa!” Hy kruip diep in die nes in en hou sy koppie met sy vlerkies toe. “Hallooo, halloo!” hoor hy ‘n stem kwaak. Hy loer versigtig uit, wie kan dit wees? ‘n Pragtige spierwit swaan! Die swaan kom sit op die rand van die nes ...
Lees meer

Ons Kindervriend

Prent
  “Haaaa tsjieshoe !!” hoes Rudolf nou vir die soveelste keer. “Toe nou Rudolf man,” sê Blitsie, “ons moet slaap en jy bly hoes, weet jy hoe vêr moet ons môre vlieg en as ons nie nou slaap nie gaan dit sleg wees.” “Ek kan nie help nie ouens, ek dink ek het griep,” sê Rudolf en hy kyk in die plas water voor hom, “kyk, my neus is bloedrooi van die koors!” “Ou Rudolf die rooineus takbok!” roep ou Komeet en skud die reuse horings op sy kop heen en weer, “nou het ek alles gehoor!” “Wat se lawaai is dit?” die deur gaan oop en Oom Santa stap in, sit lang wit baard nog deurmekaar geslaap, “julle ouens moet rus, ons het ʼn lang pad voor.” “Oom, oom kyk net Rudolf se neus!” gil Blitzie, “Die gloei van die koors, kyk jy kan dit van ver af sien in die nag!” “Rudolf, kom hier dat ek kyk,” sê die oom, “jong, jy is dan vuurwarm van die koors en ek dink nie jy sal kan saam gaan nie.” “Maar oom ... ek het al die jare nog voor getrek, oom asseblief ... !!" “Rudolf, jy is nie meer jo...
Lees meer